het was me wad

Met prachtig weer afgelopen maandag vertrokken richting wadden vanuit Enkhuizen. Dirk was als maat mee aan boord. We besloten door te varen tot Breezandijk, een kleine haven in de afsluitdijk. Omdat de wind O, NO stond kon er niet gezeild worden. Eenmaal aangelegd stond ons een verrassing te wachten....bezoek van de douane! Ze vroegen netjes of ze aan boord mochten komen ....om wat te komen doen? 

Na controle op rode diesel en wat vragen over bestemming en thuishaven vertrokken de gasten weer. Helemaal onlogisch was het bezoek niet, want het haventje staat in open verbinding met de Noordzee en is goed te bereiken met de auto. Volgende dag naar Harlingen en daarna het wad op. We wilden bij Vlieland droogvallen en omdat het tij meezat wilden we een wat langere route varen. Echter helaas, we waren te optimistisch en bleven steken op de vlakte van Oosterbierum, niets aan de hand zou je denken want we wilden toch droogvallen? We voeren richting het wantij en het was hoogwater en iedere zeiler weet...je snapt het al, dan lig je vast en kom je niet makkelijk weg als je boot te diep steekt. De EH 64 heeft een diepgang van 1.20 meter en dat is krap an. Niet getreurd, het was prachtig weer en we hebben genoten van de eindeloze vlakte zonder ook maar iemand in de buurt.

Met veel moeite en beleid lukte het om na bijna 24 uur los te geraken en weer terug richting Harlingen te varen, ditmaal zeilend en de stroom mee en een illusie armer. De besturing in de kuip voldeed prima zodat er buiten gemanoeuvreerd kon worden. De boot zeilt het beste met halve/achterlijke wind, je hoeft dan bijna niet bij te sturen. Stavoren werd de eindbestemming. Varen op zout water is anders dan op zoet water met tot gevolg dat alles onder een vette aanslag zout zit wat erg bevorderlijk is voor de roest, dus soppen maar zodra je op zoet water bent (drie keer raden wie de L.. was). Dirk wilde in Lelystad afstappen, echter dat werd de Trintelhaven (haventje halverwege de dijk Enkhuizen Lelystad). Wij waren bofkonten wat het weer betreft, we hadden pech doordat we de route verkeerd berekend hadden en geen waddeneiland konden aandoen en noodgedwongen niet van de plaat afkwamen. Bijzonderheden: Dirk mist een schoen, drijft ergens op zee, Rob komt maar niet af van bilgewater en zint op een oplossing. 

Het is me wad

De tocht van Breezand (een klein haventje in de afsluitdijk) naar Harlingen was waanzinnig. Echt zoals varen op het wad bedoeld is. Voor de zekerheid de stormfok aangeslagen en dat was een goede beslissing. De gang zat er goed in (in ons geval betekent dat 4 knopen op het log en bijna 7 over de grond) en de wind van achteren met de zon erbij! We merkten wel dat er niet veel rek zat in de vaarrichting. Als de concentratie even weg was, gierden we uit de koers met steile golven en veel geklapper van de fok. Dat was goed te merken voor de havenmond van Harlingen, daar spookte het behoorlijk. Gelukkig veilig binnengekomen en afgemeerd in de gemeentehaven midden in de stad. Het weerbericht beloofde niet veel goeds voor de volgende dag, wind ZW 6 tot 7 met regen en onweer. Dus vanochtend besloten zoals twee wijze knarren betaamd, om binnendoor naar Lauwesoog te varen via het van Harinxma kanaal, Leeuwarden en Dokkum. Het bleek een staandemast route en dat scheelt. Wel dokken bij die Friezen, anders draaien ze de brug niet voor je open. Mooi landschap en geen last als het ging hozen, gewoon de deur dicht en de ruistenwissers aan. Nu liggen we in Dokkum. Dirk heeft zich beheerst om niet zijn dagelijkse portie friet te verorberen (ik heb daar geen last van natuurlijk!!)
Morgen varen we richting Lauwesmeer en willen Zoutkamp bezoeken. It geet aon!